Vanaf nu… ben ik een getrouwde vrouw!!!

We hebben donderdag heel veel geluk gehad met het weer. In ‘t dorp van Eke heeft het zwaar geregend, en bij ons in de tuin.. is er een drupke gevallen. Gedurende een kwartierke. De feestiviteiten begonnen al ‘s middags in de tuin. Rond half twaalf arriveerden mijn mama, papa, zus en petekindje, mijn 2 tantes en nonkel. 10 liter sangria ter beschikking, en 60 sandwiches (‘k heb ‘s morgens nog mijn werk gehad!!!). Tijd voor veel lachen, en de eerste foto’s. Tegen half twee kwam Rudy zijn familie eraan, voor de ceremonie die de kinderen hadden georganiseerd. Ze hebben ons heel romantisch in de tuin getrouwd, met als afsluiter twee witte duifjes die Rudy en ik mochten laten vliegen!

Tegen half vijf in ‘t gemeentehuis voor de officiele trouw, en dan door naar de feestzaal! Onze Porche Carrera van ’72 stond reeds van ‘s middags ter beschikking, en zoals ik al zei, we hebben geluk gehad met het weer! Met open dak mochten wij naar Nazareth en De Pinte rijden.

Klaar voor de 1e receptie, voor de genodigden van ‘t avondfeest. Heel veel complimentjes gekregen met mijn kleed! ‘t Is iets anders geworden dan ik eerst in gedachten had, maar ‘t stond mij zo prachtig, he, een kleedje van de lijn Demetrios, Ik zo fier als een gieter naast mijn kersverse echtenoot, die een mooi pak aanhad, eens iets anders dan zwart of donkerblauw!

Zo romantisch, zoals de tafelafroeping gebeurde. De eretafel als laatste, en Rudy en ik moesten nog even wachten tot ook de mensen aan ons tafel op hun plaats waren, dan pas mochten wij, onder daverend applaus, de trappen van ‘t kasteel afdalen, en plaats nemen aan tafel. ‘t Eten was gewoon weg xe1f. Kasteel de Sanderling is zijn reputatie meer dan waard!!

Om 21u kwam de 2e groep mensen, nog eens 60 personen, voor ‘t dansfeest. Zij mochten mee aansluiten bij het dessert, een machtige ijstaart, 5 verdiepingen alstemblief.. En tegen half elf werd de openingsdans gedraaid. "A perfect day" van Lou Reed.

Ooh, zo lief, en romantisch. blijkbaar dacht menigeen dat we dansles hadden gevolgd, maar mijn man kan gewoon heel goed dansen, en ik ook, als het even gezegd mag worden. Daarna de dans met de ouders, en ‘t feest kon losbarsten. De dansvloer heeft constant volgestaan, tot zo ongeveer half vier. Tegen dan begonnen de meesten huiswaarts te keren, en Rudy en ik hebben het feest gesloten met 3 collega’s en 2 beste vrienden. Met als laatste dans.. nogmaals de openingsdans, waarbij mijn liefste schat zijn tranen niet meer kon bedwingen. Zo ontroerend…

Ach, ‘t is alweer voorbij.. Je kijkt er maanden naar uit, ik heb maanden zitten voorbereiden, ben uiteindelijk toch niets vergeten (iets waar ik wel schrik voor had).. en op 1 dag en nacht is het voorbij, met zo een mooie herinneringen om de rest van ons leven mee toe te komen..

Hierbij een paar fotookes..